James227
Go???
Doczy: 01 Gru 2025
Posty: 19
|
 Wysany: Czw Cze 04, 2026 2:54 pm Temat postu: |
 |
|
Həmin gn hər ey təsadfdən baladı. Dzd, əvvəllər də eitmidim bu cr eyləri, amma he vaxt ciddi qəbul etməmidim. Sən demə, həyatın ən byk dərslərini bəzən ən gzlənilməz yerlərdə alırsan – məsələn, Həzi Aslanovun yanındakı o khnə təmirli kafe-də, soyuq ay və yanmı siqaret qoxusunun iinə brnm halda. Həmin gn idən ıxanda he bir planım yox idi. Sadəcə evə getmək istəmirdim. Bilirsən o hissi – nə vaxt evdəki divarlar sənə o qədər dar gəlir ki, nəfəsin kəsilir? Elə o hiss. Ailəmlə hər ey yaxı idi, amma mənim iimdə bir ey qaynayırdı. Otuz yaında bir kii idim, yaxı maa alırdım, amma hər səhər eyni qapıdan girib, eyni stolun arxasında oturub, eyni sənədləri qarıdırırdım. Mhəndis idim, tikinti irkətində alıırdım. Yoldalarım deyirdi “nə gzəl idi”, amma he biri bilmirdi ki, gecələr yata bilmirəm, nki bu monotonluq məni iimdən yeyirdi.
Kafedə oturub telefonumu vərəqləyirdim. Niyə məhz o an, niyə məhz o linkə toxundum, hələ də bilmirəm. Bəlkə də, taleyin oyunu. Birdən gzm bir elana satadı. İlk baxıda he nəyi yox idi, amma zərində bir əkil vardı – fırlanan arxlar, parlaq iıqlar. Uaqlıqda xatırlayırdım, Bakı bulvarında o khnə oyun maınları olardı, onların yanında dayanıb valideynlərimdən gizli 20 qəpik atardım, bir ey dərmi deyə. Elə o hiss geri qayıtdı. He dnmədən yklədim proqramı. Dnrdm ki, bəlkə bu, sadəcə axamımı rəngləndirər. Amma bilmirdim ki, bu kiik maraq məni nələrə aparacaq. Ykləndi, qeydiyyatdan kedim. Adımı, soyadımı, hər eyi daxil etdim. Sonra grdm ki, orada bir blmə var – “ilk depozitə bonus”. 50 manat qoydum. Əvvəlcə oynamağa qorxdum. Hiss edirdim ki, sanki bir otağın qapısını aıram, iəridə nə var, bilmirəm. Amma o qapı artıq aılmıdı. İlk 10 dəqiqədə he nə dmədi. rəyim bir az sıxıldı, dndm ki, “əcəba niyə girdim bu iə, axmaq kimi pulumu atıram”. Amma birdən ekranda bir ey dəyidi. Qırmızı iıqlar, səs-ky. 35 manat qazandım. Kiik bir məbləğdi, amma o hissi unutmaram – rəyim yerindən oynadı. Glmsədim. Sonra davam etdim. Davam etdikcə, udular gəldi. Bəzən 5 manat, bəzən 12. Dnrdm ki, bəlkə də bu gn nəsə var.
Kafedə oturduğum yer pəncərənin qarısı idi. ldə hava qaralırdı. İnsanlar evlərinə tələsirdi. Mən isə he tələsmirdim. Birdən fikirlədim ki, bu an mənə lazım olan eydir – zmlə ba-baa qalmaq, sadəcə bir oyunun iində itmək. Sonra axam yeməyi vaxtı gəldi, evə getməli idim. Ayağa qalxdım, telefonu gtrdm və səhərə qədər dayandım. Yox, səhv etdim – davam etdim evdə. Yataqda uzanıb, eyni həyəcanla oynayırdım. O gecə yatmadım. Səhər saat 5-də ən byk udu gəldi – 270 manat. Yorğun idim, gzlərim yanırdı, amma glmsəyirdim. Dndm ki, bu, sadəcə ansdır. Yox, səhv fikirlədim. Bu, oyun qaydalarını baa dmək idi. Bəli, ans da var, amma əsas – nə vaxt dayanacağını bilmək. Mən dayandım. Pulumu ıxartdım. 270 manat. Bank kartıma dən kimi, o hiss... Sanki hava dəyidi. Sanki otaq iıqlandı.
Həmin həftə iə gedəndə artıq fərqli idim. Həmkarlarım hiss etdi. “Nə olub sənə, Orxan, glrsən?” – deyə sorudular. Mən sadəcə iynim əkdim. Amma iimdə bir ey var idi – arxayınlıq. Yox, mən iimi atmadım, əksinə, daha yaxı iləməyə baladım. nki bilirdim ki, mənim artıq bir az da olsa təhlkəsizlik yastığım var. O 270 manatı toxunmadım bir mddət. Qoy qalsın dedim. Ancaq oynamağa davam etdim. Amma tamam fərqli qaydalarla. Həftədə 2 dəfə, hər dəfə 20 manat. Uduzdum – dayandım. Qazandım – sevindim, amma həddimi amadım. Elə həmin vaxt bir dostum mənə dedi ki, bax, mən oxdan oynayıram bu platformada. Sorudum hansındadır. Dedi ki, mən daha ox istifadə edirəm mostbet casino az, nki orada oyunlar daha maraqlıdır və ıxarılar srətlidir. O zaman anladım ki, tək mən deyiləm bu marrutda. Minlərlə insan var, hər biri z hekayəsi ilə.
Bir gn idən sonra mdr məni ağırdı. Otağına girdim. z ciddi idi. Dndm ki, nə olub? Dedi: “Orxan, sən son aylarda ox dəyimisən. İlərin yaxıdır, layihələri vaxtında təhvil verirsən. Mən səni təyin etmək istəyirəm byk bir layihənin rəhbəri”. Ağzım aıq qaldı. Maaım artacaqdı, məsuliyyətim də. Həmin gn evə gələndə oturub dndm. Kiik bir oyun, bir az ans və bir az intizam – mənə nə verdi? zmə inam verdi. Bəli, oyun qazandırdı pul, amma bundan vacibi, o mənə gstərdi ki, mən qərar verə bilirəm. Nə vaxt balamaq, nə vaxt dayanmaq. Hansı məbləği risk etmək, hansını saxlamaq.
ay sonra mən həmin layihənin rəhbəri idim. Daha ox qazanırdım, amma yenə də oynayırdım həftədə bir-iki dəfə. He vaxt byk uduzmalarım olmadı, nki z limitimi amadım. Ən byk uduum bir gecə gəldi – yadımdadır, yağı yağırdı. Balkonda oturub yağıın səsini dinləyirdim, telefon əlimdə. Fırlatdım, fırlatdım, birdən ekranda qızıl rənglər. 480 manat. Glməyə baladım. Elə bildim qonular eidəcək. Ayağa qalxdım, mətbəxə kedim, zmə ay dəmlədim. O ayı iəndə fikirlədim – bəli, həyat gzəldir. Yox, səbəb pul deyil. Səbəb odur ki, mən bu hissi zmlə apara bilirəm – nəzarət hissini. He vaxt o qədər qızımıram ki, “indi mtləq qazanmalıyam” deyim. He vaxt itirdiyim pulun dalınca dmrəm. nki bilirəm ki, itki oyunun bir hissəsidir. Necə ki, həyatda itkilər var, qazanclar da var. Əsas balansı saxlamaqdır.
İndi mən həmin khnə kafeyə hərdən gedirəm. Həmin stolun arxasında oturub ay iirəm. Telefonumu ıxardıb baxıram o gn ilk dəfə əlimi vurduğum ekrana. Həmin hiss hələ də oradadır. Qorxu, həyəcan və marağın qarıığı. Amma indi mən bilirəm necə davranmalı. Hər dəfə oynayanda z-zmə deyirəm: “Orxan, bu əyləncədir, yoxsa acgzlk?” Əgər əyləncədirsə, davam edirəm. Əgər acgzlkdrsə, bağlayıram telefonu, ıxıram gəzintiyə. Bu qaydanı yrətməyi mənə mostbet casino az platformasında keən axamlar yrətdi. Qəribə olsa da, bir oyun mənə həyatda nəzarəti yrətdi. Məntiqsiz, hə? Amma həqiqətdir.
Dostlarım hərdən soruur: “Nə deyirsən, buna dəyərmi?” Deyirəm: “Dəyər, əgər ağıllı olsan. Hər eydə olduğu kimi”. Mən he vaxt iimi tərk etmədim, pulumu itirmədim, ailəmi qumara qurban vermədim. Sadəcə, axamlar bir az oynadım, qazandım, bəzən uduzdum, amma nəticədə zm daha yaxı hiss etdim. Bəlkə də, mənə lazım olan tək ey bu idi – bir az risk, bir az adrenalın və bir az qələbə hissi. nki həyat monotonluğu insanı ldrr. Oynamaq isə, doğru edəndə, həyata rəng qatır. Necə ki, yağıdan sonra gy qurağı. Mənim gy qurağım da elə o gn kafenin qaranlıq pəncərəsində, telefonumun ekranında grnd. Və mən o rənglərin dalınca getməyə qorxmadım. Sadəcə, dzgn yolu sedim. Budur, hekayəm. Sadə, real və olduğu kimi. Və mən indi xobəxtəm. ox deyil, amma yetərincə. |
|
Matki pszczele
